Bemoeizorg bij verslaving: hulp die naar je toe komt

Bemoeizorg is een vorm van outreachende zorg: hulpverleners wachten niet af tot iemand zich meldt, maar gaan actief naar mensen toe die zorg nodig hebben en die er zelf niet om vragen. Bij verslaving is dat vaak het verschil tussen jarenlang wegzakken en op tijd hulp krijgen.

Het woord klinkt misschien bemoeizuchtig, maar de gedachte erachter is simpel: wie niet om hulp vraagt, heeft niet minder hulp nodig. Vaak juist meer.

• Mensen met een alcohol-, drugs-, medicijn- of gokverslaving die zorg mijden of afhaken
• Mensen bij wie de verslaving leidt tot schulden, overlast, dreigend woningverlies of baanverlies
• Mensen die eerder in behandeling zijn geweest en zijn teruggevallen
• Mensen die zich schamen, wantrouwend zijn tegenover hulpverlening of niet weten waar ze moeten beginnen
• Mensen met verslaving in combinatie met psychische klachten, eenzaamheid of sociaal isolement

1. Melding. Jij, de persoon zelf of een professional neemt contact op, dag en nacht, ook in het weekend.
2. Intake met de melder. We bespreken de situatie: wie is het, wat speelt er, wat is er al geprobeerd, waar is iemand te vinden en wat zijn de risico's.
3. Plan van aanpak. We bepalen samen hoe en waar het eerste contact het beste kan plaatsvinden.
4. Eerste contact. Een outreachmedewerker zoekt de persoon op: thuis, op straat, op het werk of waar nodig.
5. Vertrouwen en motivatie. Met motiverende gespreksvoering helpen we iemand zijn eigen redenen voor verandering te ontdekken. Dit kan één gesprek zijn, maar ook weken contact.
6. Warme overdracht. Kiest iemand voor behandeling, dan begeleiden we persoonlijk naar ons traject van 12 weken: 8 weken primary care en 4 weken re-entry, gevolgd door nazorg.

Verslaving tast precies de vaardigheden aan die nodig zijn om hulp te zoeken: plannen, vooruitkijken, toegeven dat het mis is. Afspraken op kantoor, wachtlijsten en formulieren worden zo onoverkomelijke drempels.

Door die drempels weg te halen en naar de persoon toe te gaan, ontstaat ruimte voor een eerlijk gesprek. Een buitenstaander zonder gedeelde geschiedenis kan bovendien zaken benoemen die binnen een gezin te beladen zijn geworden.

We gaan zorgvuldig om met informatie. Wat de melder ons vertelt, gebruiken we alleen om het contact goed voor te bereiden. Wat de persoon zelf in vertrouwen met ons deelt, delen we niet zomaar terug, tenzij er sprake is van direct gevaar of de persoon toestemming geeft.

Ook bij verwijzingen door professionals werken we binnen de kaders van de AVG en met toestemming waar dat vereist is.

• Schrijf op wat je ziet: gebruikspatroon, gebeurtenissen, data. Dat helpt bij de intake.
• Houd op met beschermen: geen smoesjes meer bij werk of familie, geen schulden aflossen.
• Praat vanuit zorg ("ik maak me zorgen om je") in plaats van verwijt ("je verpest alles").
• Zorg ook voor jezelf, bijvoorbeeld via naastenzorg.
• Bel ons om de situatie te bespreken, ook als je nog twijfelt of het 'erg genoeg' is.