Verslaving is een chronische hersenaandoening waarbij iemand dwangmatig een middel zoekt of gedrag vertoont, ongeacht de gevolgen.
Verslaving wordt gecategoriseerd als een hersenstoornis omdat het veranderingen in de hersenen veroorzaakt die vaak blijven bestaan nadat iemand is gestopt. De getroffen hersengebieden zijn betrokken bij zelfcontrole, stress en beloningssystemen.
Verslaving kan in de meeste gevallen worden voorkomen en behandeld, maar onbehandeld kan het tot fatale gevolgen leiden. Vroege herkenning en professionele hulp zijn cruciaal.
Er zijn twee hoofdcategorieën: middelenverslavingen en procesverslavingen.
Verslaving aan fysieke stoffen zoals alcohol, opiaten en psychoactieve middelen. Ook voorgeschreven medicijnen kunnen tot verslaving leiden. Deze stoffen veroorzaken chemische veranderingen in de hersenen die leiden tot tolerantie, afhankelijkheid en vervolgens verslaving.
Gedragsverslavingen waaronder gokken, seksverslaving en gameverslaving. Hoewel gokken momenteel de enige officieel erkende procesverslaving is, pleiten veel psychologen voor bredere erkenning vanwege vergelijkbare gevoelens van angst, schaamte en hopeloosheid.
verslaafden in Nederland
circa 10% van de bevolking
zoeken jaarlijks hulp
in de vorm van behandeling
valt terug
in het eerste jaar na behandeling
In 2016 zijn 1.503 mensen overleden als gevolg van alcoholisme, 105 door medicatieverslaving, 44 door cocaïnegebruik, 14 aan GHB en 28 door XTC & amfetamine.
Uit onderzoek blijkt dat verslaving in alle lagen van de bevolking voorkomt. Verslaving is voor 50% genetisch bepaald en voor 50% door de directe omgeving.
Enkel een behandeling is niet voldoende. Na de behandeling is het belangrijk dat de verslaafde actief blijft werken aan herstel.
Adolescenten zijn geneigd risico's te nemen om indruk te maken op leeftijdsgenoten.
De overtuiging dat middelen focus en productiviteit op school of werk verbeteren.
Sommige stoffen veroorzaken gevoelens van euforie, verhoogde energie of kracht.
Bij depressie, stress of sociale angst kan middelengebruik een ontsnapping lijken.
Genetische factoren dragen tot 50–60% bij aan het risico op verslaving. Familiegeschiedenis speelt een grote rol.
Onvermogen om gezond met stress om te gaan leidt vaak tot alcohol of drugs als vluchtmechanisme.
Co-voorkomende psychische aandoeningen zijn een veelvoorkomende trigger voor middelenmisbruik.
Groepsdruk, opvoeding en sociale omstandigheden kunnen het risico op verslaving aanzienlijk vergroten.
De eerste fase wanneer individuen alcohol of drugs proberen, vaak uit nieuwsgierigheid of door groepsdruk.
Degenen die hun eerste ervaring hebben genoten, kunnen dit opnieuw doen. Niet iedereen gaat door naar de volgende fase.
Wanneer iemand een tolerantie opbouwt en steeds meer nodig heeft om dezelfde effecten te ervaren.
De controle over middelengebruik verdwijnt en men voelt dat men moet gebruiken om te functioneren.
Fysiek en psychologisch afhankelijk — stoppen lukt niet meer zonder professionele hulp.
Verminderde prestaties, frequent verzuim en uiteindelijk baanverlies.
Verlies van zinvolle relaties door pijn, teleurstelling en vertrouwensbreuk.
Ernstige lichamelijke en psychische schade, tot overdosis met fatale gevolgen.
Verlies van zelfrespect en zelfwaardering door een dubbelleven.
Verslaving is een ziekte die kan worden behandeld. Bij Phase 1 hebben we een team van ervaren counselors, therapeuten en ondersteunend personeel die advies en ondersteuning bieden.
Onze medewerkers zijn meelevend en zorgzaam. Alles wat u hen vertelt, wordt strikt vertrouwelijk behandeld.
Bel ons direct, of laat hier je gegevens achter — we bellen je vaak binnen 24 uur terug.
24 uur per dag, 7 dagen per week bereikbaar